Truva Meşesi

Herdem yeşil bir meşe;

Hür ve gür bir özle
Ve işittiği ağıtlara özlemle
Dallarında usulca inceltir zamanı.
Kan oluklarını sînesine çeke çeke
Skamandros’u eme eme
Taşır türâbın hatıralarını
Ve mâ-i hayâtın nisyanlarını
[Her hatıra bir sır, her nisyan bir başka sır]

Pür ve zür bir özle
Ve sükûta gark olanlara özlemle
Dallarında usulca incelir zaman.
İmros’un verâsına düşen güneşi içe içe
Notos’un nemli gazabını dele dele
Hıfz eder nârın kıvılcımlarını
Ve hevânın fısıltılarını
[Her kıvılcım bir nefes, her fısıltı bir başka nefes]

Gölgesine düşen pelit, sincapa bir düş
Pelitteki sır, Tecellî-i Hakk.
Kayaya oyduğu geçit, alakargaya bir düş
Oyuktaki nefes, Nefha-i Hakk.
İhâta eder her şeyi kendi özünde
Her şeyin özünde müstetir olan Sen’i
Ve sende münderiç olan beni.